Er was eens Iberia, een land van bergen, mythen en schoonheid.
Daar woonden mensen die iedere dag met gezangen begonnen en eindigden,
En zo zong elke stem een eigen lied,
En zo vlochten al die stemmen samen gouden patronen in de lucht.
Daar woonden mensen die iedere dag met dansen leefden,
En zo verschenen in hun bewegingen dag en nacht, zon en storm, vurige vreugde, somber verdriet en zoete liefde.
Maar geen lied noch dans was goed genoeg als het huis stil en leeg bleef, zonder gasten,
Want gastvrijheid was de zin van hun leven.
Stond er een gast op de drempel, dan werden de beste liederen gezongen en de prachtigste dansen gedanst, de fijnste schilderijen gemaakt, de oudste wijn geschonken, de mooiste tafelredes en gedichten voorgedragen,
En pas dan werd het kunst genoemd.
Zo kwam Iberia uit de schaduw en begon te stralen



 
Nederlands - nl-NLEnglish (United Kingdom)